Tekenen op meubels, muren en hun lijf – Kinderatelier Buiten de lijntjes

Tekenen op meubels, muren en hun lijf

Afgelopen week was het dan zover. Heel veel mensen hadden me al gewaarschuwd. 
Dit zou ooit gebeuren, wanneer wist niemand, maar dat het zou gebeuren wisten ze allemaal zeker. 

En het gebeurde. Niet bij mij thuis, maar bij mijn ouders. Een van onze drie kinderen had iets op een stoel geschreven en getekend. En ik moet toegeven, het is een prachtige tekst. Eerst een hartje en daarna het woord ‘oma’. 
Ontzettend lief natuurlijk, maar niet helemaal de bedoeling. 

Toch doen heel veel kinderen het. En niet alleen op meubels. Ook behang, muren en hun eigen lijf is favoriet. 
Als kinderen iets op een voorwerp tekenen of schrijven, kun je naar twee dingen kijken. Wat is er geschreven of getekend en waarom tekent of schrijf het kind dat op iets wat blijvend is? 
Vaak is het iets wat onthouden mag worden. Het is blijvend, papier kun je doormidden scheuren of weggooien. Dat doe je met een stoel niet zo snel. 
En wat schrijven ze dan? 

Je kunt bijvoorbeeld kijken naar symbolen. Binnen Kindertekeningen analyseren kunnen hartjes liefde symboliseren, een regenboog staat vaak voor verandering en overgang en een spiraal kan voor groei staan. 
Ook kleuren hebben vaak een betekenis. Rood kan staan voor het vangen van de aandacht, blauw voor verdriet, geel voor jaloezie en groen voor groei. 

Tekenen op het lijf doen veel volwassen vrouwen nu nog steeds. We gebruiken make-up. Ook schminken vinden onze kinderen geweldig. Ook dat is een vorm van schilderen op je lijf. 
Vanuit vroeger werd dit al gedaan. In pre-historie schilderde bepaalde stammen hun gezichten of tekende op muren om te laten zien dat zij daar waren geweest. 

In dit geval schreef een van onze kinderen een vertederende tekst, inclusief hartje, op de achterkant van een stoel. Oma heeft ook beloofd dat deze stoel nooit meer weg zal gaan. 

Aan het eind van de middag ging ik de kinderen weer ophalen. Nog steeds gaf niemand toe dat hij of zij het gedaan had. 
Onze jongste dochter Diede van 2 viel af. Het woord oma schrijven is nog iets te moeilijk voor haar. Dus bleven er nog twee opties over; Lana of Tijn. 

Toen ik binnenkwam liep ik als eerste naar de stoel. Ik bekeek hem aandacht en riep: 
‘Wauw, wat prachtig! Wat een kunstwerk en ook zo mooi geschreven! En dat hartje vind ik ook heel mooi getekend. Ik ben benieuwd wie dat heeft gedaan!’

Waarop Tijn zijn hand in de lucht gooide en riep: IK! 

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *